Natomiast „przepisy (krajowe, dotyczące możliwości działań zapobiegających naruszeniom praw autorskich i prowadzących do zaprzestania już popełnionych naruszeń) muszą w szczególności pozostawać w zgodności z art. 15 ust. 1 dyrektywy 2000/31, który zakazuje władzom krajowym przyjmowania przepisów zobowiązujących ISP do prowadzenia ogólnego nadzoru nad informacjami, które przekazuje on w ramach swojej sieci”. Czyli nadzoru nie będzie, koniec kropka. Jakie to szczęście, że TS stawia barierę dla działań ograniczających wspólnotowe wolności. Tu akurat chodziło o wolność prowadzenia działalności gospodarczej (ograniczenia na przedsiębiorcę) i wolność przepływu usług, ale efekt jeden. Własność musi ugiąć się przed wolnością, oczywiście rozumianą jako wolność, a nie anarchia i samowolka czy lekceważenie lub wręcz otwarte łamanie praw innych osób.

Inna sprawa, że Belgia wprowadziła Kartę Praw Podstawowych i to z nią kłóci się żądanie SABAM i nakaz sądu belgijskiego. Polska tej karty podpisanej nie ma – tu ukłon w stronę kaczystów, bo 4 października 2007 rząd Jarosława Kaczyńskiego zdecydował, iż Polska przyjmie tzw. protokół brytyjski, ograniczający stosowanie Karty Praw Podstawowych. Rząd Donalda Tuska podtrzymał tę decyzję. Nie ma jednak tego złego, bo spędzające ludziom sen z powiek porozumienie handlowe musi zostać przyjęte przez wszystkie kraje członkowskie Wspólnoty, w tym te, które przyjęły KPP bez ograniczeń. Już było parę sytuacji, w których kilka państw utrącało mniej lub bardziej kolektywne i wypieszczone plany, wystarczy wspomnieć ostatni brytyjski kij w szprychy dla finansowego dźwignięcia UE z kryzysu. Czy możemy zatem spać spokojnie? Sądzę, że tak. Ludzie wyciągający łapę po cudzą własność niekoniecznie, ale kradzież to kradzież i nikogo chyba nie dziwi i nie szokuje, że za złodziejstwo należy się kara.

PS. Skoro nagle pojawia się aż tyle informacji i sygnałów o wymowie „poczekaj, zastanów się, przemyśl sprawę raz jeszcze”, to trudno pozytywnie oceniać zignorowanie przez premiera tych wszystkich głosów i wydanie polskiej ambasador w Japonii upoważnienia do podpisania ACTA. Podpis taki jest ewidentnie przedwczesny i było to jasne jeszcze przed jego naniesieniem, ale arogancja władzy widocznie zagórowała nad poczuciem demokracji i zwykłego rozsądku.

*       *       *

Każdy, kto nie jest pustelnikiem i nie bojkotuje chociaż jednego z mediów na pewno słyszał o protestach przeciwko ACTA – międzynarodowej umowie handlowej o zwalczaniu szeroko rozumianego piractwa. Od niedawna cały internet ogarnęła panika: ACTA, ACTA, ACTA. Wypowiada się każdy, kto się nie leni bez względu na kompetencje. ACTA przyniesie cenzurę, inwigilację i laksację. Boję się zajrzeć do lodówki. Nie często zdarza się takie ogólnokrajowe poruszenie, więc uznałem, ze wypada zapoznać się z tym znienawidzonym przez pół świata dokumentem. Przeczytałem i nie mogę się doszukać w treści umowy jakiejkolwiek kontrowersji ani większej nowości. Pierwsze co się rzuca w oczy, to duża ogólność wszystkich artykułów. Co to znaczy dla nas? Z jednej strony oznacza to, że wprowadzanie postanowień umowy w życie będzie długie, mozolne i prawdopodobnie nieudolne. Dlatego nie należy spodziewać się rychłych zmian i ktoś, komu zdarza się ściągnąć nielegalnie film z internetu nie powinien bać się wizyty panów w kominiarkach o szóstej rano. Z drugiej strony ogólność postanowień pozostawia szerokie pole interpretacyjne i luz decyzyjny, a efekty tego mogą być najróżniejsze, więc nie będę wróżył. Ciekawi mnie ilu krzykaczy przeczytało treść umowy? Poza tym cała ta akcja protestacyjna wydaje mi się podejrzanie dobrze zorganizowana i zgrana. Dlatego zanim przywdziejesz maskę Guya Fawkesa i wyjdziesz na ulicę protestować przeciwko korporacjom i rzekomemu Wielkiemu Bratu, zastanów się czy nie dałeś się zmanipulować samozwańczym internetowym Robin Hoodom, którzy na piractwie zarabiają grubą kasę.